Psycholog dziecięcy

Wielu rodziców pragnie, aby ich dziecko było szczęśliwe i rozwijało się w poprawny sposób. Niestety mimo ogromnej miłości, troski i próby uchronienia malca przed trudami życia, dzieci narażone są na takie same wyzwania emocjonalne i problemy natury psychicznej, co osoby dorosłe. Ich nierozwinięte umiejętności adaptacyjne oraz ograniczone procesy poznawcze nierzadko utrudniają diagnostykę, dlatego też tak ważne jest, aby powierzyć to zadanie specjalistom. 

Dzieci, podobnie jak osoby dorosłe, narażone są na stres, trudy rozwojowe, silne emocje, problemy relacyjne i zaburzenia, które mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie. Zlekceważenie tych objawów może pociągnąć za sobą lawinę poważnych konsekwencji, które odbiją się na życiu dorosłym. NFZ wskazuje, że 2% polskich dzieci cierpi na poważne zaburzenia, które wymagają pilnej psychoterapii dziecięcej, a także wprowadzenia odpowiedniego leczenia farmakologicznego. 

Jaki jest cel psychoterapii dziecięcej?

Psychoterapia dziecięca z założenia różni się od psychoterapii osób dorosłych. W procesie tym należy wykorzystywać inne metody terapeutyczne, dbając o atmosferę i komfort młodego Pacjenta. Jest to niezwykle ważne nie tylko dla dziecka, ale i dla rodzica, który nierzadko jako pierwszy zauważa pewne nieprawidłowości rozwojowe, psychiczne czy emocjonalne. Psycholog dziecięcy prywatnie współpracuje ze wszystkimi tymi stronami, wykorzystując konkretne narzędzia diagnostyczne, a następnie proponując adaptacyjne schematy zachowań, które mają na celu poradzić sobie z trudami dorastania i budowania relacji. Wykwalifikowany psychoterapeuta dziecięcy pracuje z Pacjentami w procesie przedszkolnym i wczesnoszkolnym, obserwując przy tym tempo i kierunek zmian psychicznych i rozwojowych. Wszystko to odbywa się w atmosferze zabawy, która dostosowana jest do możliwości malucha.

Psychoterapia dziecięca musi przebiegać z poszanowaniem etyki,
metod naukowych i praw dziecka. 

Kiedy może pomóc psychoterapeuta dziecięcy?

• Gdy występują u dziecka objawy somatyczne bez konkretnego podłoża – np. nadpobudliwość ruchowa, bóle brzucha, bóle głowy.
• Gdy występują problemy relacyjne z dorosłymi i rówieśnikami. 
• Gdy pomiędzy rodzicami i dzieckiem narodził się duży konflikt. 
• W sytuacji rozwodu lub separacji rodziców.
• Przy atakach paniki lub w przypadku występowania silnych lęków.
• Gdy dziecko wykazuje się niską samooceną i przejawia objawy silnego stresu. 
• W przypadku Pacjentów ze spektrum autyzmu. 

Psycholog dla dzieci w Spokojnej Głowie